Perzijski jezik

Perzijski jezik

prethodna strelica
sledeća strelica
Slider

Perzijski jezik, nazvan Farsi, deo je indoevropske jezičke porodice i službeni je jezik zemlje, koju govori više od polovine stanovništva. Koriste se i razumiju gotovo svi Iranci, kao i milioni stanovnika susednih zemalja kao što su Avganistan, Pakistan, Indija i Turkmenistan.

Istorijski gledano, perzijski jezik se razvio u tri različite faze: drevni, srednji i moderni. Drevni Persijani su iskorišćeni isključivo za proglašenja od strane kraljeva i izručeni su kroz klišečastim natpisima iz perioda velikog Ahemenidskog carstva. Za mnoge, jezik koji se koristi u Avesti, ili sveti tekst Zoroastriana, predstavlja oblik drevnog perzijskog jezika, dok je za druge to apsolutno jedinstven jezik.

Perzijon srednjeg perioda potiče direktno iz drevnih i poznat je i kao pahlavi. Izgovoreno je tokom perioda Sassanidovog kraljevstva i pretrpjelo je znatne pojednostavljenja u poređenju sa drevnim. Nije imala samo jednu alfabetu, već dva: aramejski i jedan koji se zove huzvareš. Čak i zvanični jezik koji je koristio Zoroastriansko sveštenstvo imao je svoju literaturu, sastavljenu od maničanskih i zoroastrijskih tekstova izuzetnog umetničkog nivoa.

Od srednjeg perioda perzijskog do modernog jezika malo se stvari promenilo, pogotovo u pogledu gramatike koja je ostala prilično jednostavna. Iranci koriste veoma veliki broj reči sa arapskog jezika, koji su ušli u njihov rečnik kao prirodna posledica osvajanja Perzije od strane Arapa. Savremeni perzijski jezik, pored pisanja s desne na levo, koristi iste likove arapske abecede, sa nekom manji modifikacijom, jer u njemu ima još četiri slova.

Perzijski jezik, za one koji ga prvi put čuju, zadržava pravo iznenađenje. Nikada nikada ne biste očekivali takvu melodiju i slatkošću na jeziku koji se govori na području svijeta gdje prevladava arapski jezik, koji, iako svakako bogat i lijep, svakako nije muzički. Kada dva Iranca razgovaraju jedan drugog, uvek izgleda da recituje pesmu: to je efekat koji on čini svim onima koji imaju zadovoljstvo da ga slušaju po prvi put. Očigledno je to zbog svog indoevropskog porijekla, zbog čega je Farsi usko povezan sa grčkim, latinskim, slovanskim jezikom, kao i sa engleskim. Ove veze se takođe mogu videti u brojnim rečima kao što su baradar, brat na engleskom (bratu), madar, majka ili majka, i peder, što očigledno znači oca. To je jezik koji je relativno lak za sve one koji već govore engleski, pogotovo ako smatramo teškoćama u kojima umesto toga radite ako želite da proučavate neki drugi jezik na Bliskom Istoku.

Skoro 20% stanovništva govori, pored toga azari, jezik vrlo blizu Turca koji se govori, zapravo, iz populacije Azari, odnosno turskih iranaca koji čine najsnažniju manjinu prisutnu u zemlji. Čak Afshari, kao i Qashqai, govore turski, dok Kurdi imaju svoj dijalekt sa jasnim potomcima sa drevnog perzijanca.

Na području Perzijskog zaliva, onda je najznačajniji jezik arapski, pošto su brojna arapska plemena uspostavljena ne samo duž obale Zaliva, već iu toploj Khuzestanskoj ravnici.

Najčitaniji strani jezik u Iranu je, bez sumnje, engleski i milion Irana koji ga proučavaju u školi. Nažalost, često se dešava kada se jezik proučava u knjigama i ne nađe prave povratne informacije, znanje se zaustavlja kod određenih standardnih fraza, što svakim razgovorom čini izuzetno siromašno i teško prenositi. U principu, međutim, svi oni koji se za poslovanje moraju povezati sa turistima, kao što su hotelieri ili zaposleni u avio kompanijama, dobro govore engleski kako bi se suočili sa bilo kojim problemom.

Turistički vodiči savršeno dobro znaju barem jedan strani jezik, iako ne mora biti engleski.

Persijski jezik

udio